---

قرار نیست نهنگی با رنگ آبی وجود داشته باشد که مرحله به مرحله ذهن ما را درگیر این بکند که کمی در زندگی لنگ میزنیم . شاید موارد متعددی هست که روزانه مرحله به مرحله بازی را به نوعی پیش می برند که احساس بی خود بودن و پوچی را در ذهن و خون ما تزریق می کند . شاید این مراحل از پیش ساخته شده نباشند و به تدریج در جامعه ایجاد شود که اصلی ترین جرقه آن نیز نبود جامعه ای است که برنامه و طرحی برای آینده ندارد و همه چیز را بخواهد بدون در نظر گرفتن صدای دیگران با ایدئولوژی خود ساخته به پیش براند.برچسبها: نهنگ آبی, مرگ تدریجی, خودکشی + نوشته شده در شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:48&nbsp توسط آراز شاه |

به عیادت دوستی رفته بودم، پیرمرد شیک وکراوات زده ای هم آنجاحضور داشت. چند دقیقه بعداز ورود ما اذان مغرب گفتند آقای پیرکراواتی،باشنیدن اذان ،درب کیف چرم گرانقیمتش را بازکرد وسجاده اش را درآورد و زودتر از سایرین مشغول خواندن نمازشد.!!برای من جالب بود که یک پیرمرد صورت تراشیده کراواتی اینطور مقیدبه نماز اول وقت باشد. از او دلیل نماز خواندن اول وقتش را پرسیدم؟ در جوانی مدتی از طرف رضا شاه مسئول اجرای طرح تونل کندوان درجاده چالوس بودم. ازطرفی پسرم مبتلا به سرطان خون شده بود و دکترهای فرنگ هم جوابش کرده بودند و خلاصه هرلحظه منتظرمرگ بچه ام بودم.!! روزی خانمم گفت که برای شفای بچه، مشهد برویم و دست به دامن امام رضا(ع) بشویم. آن موقع من این حرفها را قبول نداشتم اما چون مادر بچه خیلی مضطرب و دل شکسته بود قبول کردم. رسیدیم مشهدو بچه را بغل کردم و رفتیم وارد صحن حرم که شدیم خانمم خیلی گریه میکرد . گفت برویم داخل که من امتناع کردم چه را گرفت وگریه کنان داخل ضریح آقا رفت. پیرمردی توجه ام رابه خودش جلب کردکه رو زمین نشسته بود وسفره کوچکی که مقداری انجیر و نبات خرد شده در آن بود. هرکسی مشکلش را به پیرمرد میگفت و او چند انجیر یا مقداری نبات درون دستش میگذاشت و طرف خوشحال و خندان میرفت! به خود گفتم عجب مردم احمق وساده ای داریم پیرمرد چطورهمه را دل خوش كرده آنهم با انجیر و تکه ای نبات! پيرمرد نگاهی

در زمانی که تازه داشتیم چرخ دنده ها را می ساختیم و اماده هم کردیم هر کدام دنده ای از این چرخ دنده شده بودیم ، یادمان نبود برای انهایی که در ساخت و ساز چزخ دنده سهمی نداشته را نیز مدیریت کنیم چرا که همین ها روزی چرخش این چرخ دنده را مانع خواند شد و نتوانستیم انها را نیز در میان چرخ دنده ها خرد کنیم ولی توانستند که چرخ دنده را نابود کنند.
برچسبها: چرخ دنده, توسعه چرخ دنده

+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 10:48&nbsp توسط آراز شاه |

هنر من آن است که می دانم که هیچ نمی دانم و تخصص من آن است که باید بخوانم تا بدانم
برچسبها: هنر و تخصص, مطالعه, بخوان و بدان

+ نوشته شده در جمعه نوزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 0:59&nbsp توسط آراز شاه |

لیبرالیسم تنها گزینه ممکن است و جوامع ، حتی آن هایی که هویت خود را در تنازع با این ایده تعریف کرده اند دیر یا زود ، ناگزیر از سلام یا تسلیم اند . رمز برتری ان بیش از این که در حقیقت یا حقانیت اش باشد ، در تطابق کلی آن با نیاز های انسان ، و انعطاف کافی در برخورد با تحولات است . مرتضی مردیها - کتاب در دفاع از سیاستبرچسبها: لیبرالیسم, لیبرال + نوشته شده در شنبه بیستم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:14&nbsp توسط آراز شاه |

شاید همگی ما این روز ها خبر های زلزله کرمانشاه و تخریب های وحشتناکی که در سرپل ذهاب و قصر شیرین ثلاث باباجانی و شهر های دیگر اتفاق افتاده را شنیده اید .ولی این قضیه را باید بدانیم که شبکه های اجتماعی و آزادی اطلاعات بیشترین کمک را به زلزله زدگان نیز کرد زیرا که رصد شبکه ای سیستمی را ایجاد کرد که عزیزان بتوانند با بیرون فاجعه در ارتباط باشند و انسان هایی شریف به درستی اصل موضوع را درک کنند.ب یایید اجازه دهیم انسان ها خودشان برای خودشان فکر کنند و اخرت خود را بسازند نه با تبلیغات .برچسبها: آزادی, شبکه های اجتماعی + نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۶ساعت 17:20&nbsp توسط آراز شاه |

برای تائید ادعای بنده روزی دوربین عکاسی یا فیلم برداری معمولی برداشته و خیابان های اصلی یا فرعی شهر پرسه ای بزنید و سعی کنید عکس بگیرید از مناظر ، منظورم فقط دید هنری است و اصلا به فکر خود خطور هم نکند به حریم خصوصی مردم وارد شوید .به سوال هایی که از شما پرسیده می شود کمی تامل کنید از شهردای هستی از اطلاعات اومدی ؟ نظامی هستی ؟ می خواهی برای کسبه بدبخت مالیات ببندی؟ و یا هزاران سوال دیگر اخر چرا ما هیچ اعتمادی به سیستم یا به نوعی نظامی که می خواهد امنیت ما را تامین کند نداریم ؟ آیا من را نمی شناسند آیا من یک خارجی هستم ؟ آیا آمریکایی یا غربی هستم و برای جاسوی یا ضربه آمده ام ؟ جالب است اگر یک خارجی عکس بگیرد آن را باور داریم و خیلی هم خوشحال می شویم با هر زوری که شده چند کلمه انگلیسی هم حرف بزنیم .آخر چرا این سوالی است که نه از مردم باید از مسولین پرسید که چرا هیچ اعتمادی نداریم که حتی پتو و لوازم مایحتاج بهداشتی را به ارگان های دولتی بسپاریم و سعی می کنیم خودمان با هر بی نظمی هم که شده به دست زلزله زدگان برسانیم اینها همه سوالاتی هستند نه از وجود و درون اعماق ذهن پوسیده من، بلکه سوالاتی سنگ فرش شده بروی کف خیابان ها می باشد.شاید روزی جوابی داشته باشد غیر از خفه شو... برچسبها: زلزله, بی اعتمادی + نوشته شده در شنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:37&nbsp توسط آراز ش